გელით facebook–ზე

10.02.15

თანკა – ბუდისტური ფერწერა

თანკა (thangka) არის რელიგიური ხასიათის ტრადიციული ფერწერა, რომელიც ბუდისტურ ტიბეტში იღებს სათავეს. ჩვეულებრივ, ტიბეტური თანკას თემაა ბუდას, ღვთაების ან ბოდჰისატვების, წმინდა სიმბოლოების გამოსახულებები, მათ შორის იანტრები და მანდალებიც, ანუ არსობრივად თანკა ბუდისტური ხატია, და ამ სახით გამოიყენება ტაძრებში და მონასტრებში, ასევე რიგითი ადამიანების სახლებშიც.

ტიბეტურად „თან“ ბრტყელს ნიშნავს და სუფიქსი „კა“ ფერწერის ან გამოსახულების აღმნიშვნელია. შესაბამისად, თანკა წარმოადგენს ნახატს, რომელიც ბრტყელ ზედაპირზე, ქსოვილზეა შესრულებული და რომლის დაკეცვაც არის შესაძლებელი. ევროპული ფერწერული ტილოებისა და ხატების მსგავსად თანკასაც აქვს ჩარჩო და მოჭედილობა, მაგრამ ჩვენთვის ჩვეული მყარი ფორმების ნაცვლად მოჭედილობა მზადდება ფარჩისაგან, ხოლო მოჭედილობის ზედა და ქვედა ნაწილებზე მაგრდება ხის ძელაკები, ზედა ძელაკზე განთავსებულია საკიდი კედელზე დასაკიდად და შენახვისა და ტრანსპორტირებისას თანკას ახვევენ სწორედ ზედა ძელაკის გარშემო.

06.02.15

ინდოეთის ტურისტული ვიზის მისაღებად საქართველოს მოქალაქეებს ერევანში ჩასვლა აღარ დასჭირდებათ


(ინტერპრესნიუსი) ინდოეთის საელჩოს გადაწყვეტილებით, საქართველოს იმ მოქალაქეებს, რომლებსაც ინდოეთში ვიზიტისთვის ტურისტული ვიზა სჭირდებათ, ერევანში ჩასვლა აღარ დასჭირდებათ. 
როგორც საელჩოს ვებგვედრზე გავრცელებულ ინფორმაციაშია ნათქვამი, ამიერიდან, ქართველ ტურისტებს საშუალება ექნებათ, ტურისტული ვიზისთვის შევსებული განაცხადი, ყველა საჭირო თანდართული დოკუმენტით, ფოსტის საშუალებით გააგზავნონ. 

"ტურისტული ვიზის მსურველები ინდოეთის საელჩოს ამ განსაკუთრებული ჟესტით ისარგებლებენ დამატებითი ინფორმაციის გავრცელებამდე", - აღნიშნულია ერევანში ინდოეთის საელჩოს ოფიციალურ ვებგვერდზე. რაც შეეხება სხვა სახის ვიზის მიღებას, საჭირო პროცედურები უცვლელი რჩება. 

ამ ცვლილებამდე, საქართველოს მოქალაქე ინდოეთის ტურისტული ვიზის მისაღებად ვალდებული იყო, ბიომეტრიული მონაცემების აღების მიზნით, პირადად შეეტანა წარსადგენი საბუთები ერევანში, ინდოეთის რესპუბლიკის საელჩოში.

05.02.15

ინდოელმა პოლიციელებმა ქვეყნის სამხრეთით 400–მდე ბავშვი მონობიდან გაათავისუფლეს


სამწუხაროდ, ინდოეთი არა მხოლოდ უძველესი კულტურაა, ლამაზი მუსიკა, ჭრელი ტანისამოსი და ათასი ღმერთების ქვეყანაა, არამედ აქ მრავალი უღმერთობაც ხდება და ეს რეალობაა, რომელსაც ვერსად გავექცევით და რომელთანაც ბრძოლაა საჭირო. ხშირად გვესმის, რომ ინდოეთში უცხოელი ტურისტი ქალები, რომლებიც მარტო მოგზაურობენ, გაუპატიურების მსხვერპლნი ხდებიან. ამ მხრივ არც ადგილობრივ ქალებს ადგათ კარგი დღე და უამრავი შემთხვევაა, როცა ქალები ძალადობის და გაუპატიურების მსხვერპლნი ხდებიან.

ამჯერად კი უფრო უარესი ამბის შესახებ გახდა ცნობილი. პოლიციელთა რეიდების შედეგად ინდოეთის სამხრეთით, ქალაქ ჰაიდარაბადში (ანდჰრა–პრადეშის შტატის დედაქალაქი), იატაკქვეშა ფაბრიკებიდან მონა ბავშვები გაათავისუფლეს...

23.01.15

ინდოეთი – მსოფლიოს ყველაზე იაფი ქვეყანების სიაში საქართველოსთან ერთად

საიტმა movehub.com გამოაქვეყნა მსოფლიოს რუკა, რომელზეც წარმოდგენილია ქვეყნები ცხოვრების ღირებულების მიხედვით. რუკის შედგენისას გამოყენებულია სამომხმარებლო ფასების ინდექსი (CPI), რაც ითვალისწინებს კაფეების, რესტორნების კერძების ფასებს, ასევე ტრანსპორტისა და კომუნალური მომსახურების ღირებულებას.

საიტის დასკვნით, შვეიცარიამ კვლავ შეინარჩუნა საცხოვრებლად ყველაზე ძვირი ქვეყნის რეპუტაცია. შვეიცარიაში სამომხმარებლო ფასების ინდექსი შეადგენს 126,03, რაც თითქმის ხუთჯერ აღემატება მსოფლიოში ყველაზე იაფი ქვეყნის – ინდოეთის ინდექსს, რომელიც 20,27–ის ტოლია.

ევროპაში საცხოვრებლად ყველაზე იაფი ქვეყანა მოლდოვაა – 34,72 ინდექსით, ხოლო საქართველოს ინდექსმა შეადგინა 39,56 და საქართველოც მსოფლიოს 15 იაფი ქვეყნის სიაში მოხვდა.

03.10.14

სანელებლების მაღაზია აიშვარიას გარეშე

რა არის ინდოეთი სურნელის გარეშე, ზოგჯერ თავბრუდამხვევი, თითქოს არაამქვეყნიური, სხვა განზომილების სამყაროდან გადმოსული, ათასფერადი და ათასგვარი, ხშირად ენით აუწერელი და რთულად დასამახსოვრებელი სახელებით, სურნელები, რომლებიც სურნელოვან ჩხირებში, საკმეველებში და სანელებლებში გამოისახება.  ამჯერად მხოლოდ სასიამოვნო სურნელებზე გვაქვს საუბარი და ასევე სასიამოვნო სიახლე მაქვს თქვენთვის.

ვიცი, ბევრია ბლოგის მკითხველებს შორის ისეთი, რომელიც ინდურ სამზარეულოსაც აფასებს და თვითონაც აქვთ მცდელობები რაიმე საინტერესო შექმნან. სწორედ ასეთებს მინდა გახაროთ, რომ საბურთალოზე, სავაჭრო ცენტრ „მორკინალის ტერიტორიაზე (სპორტის სასახლესთან) მუშაობს მარკეტი, სადაც ინდური სანელებლების საკმაოდ დიდი განყოფილებაა და არჩევანიც დიდია. იმის გამო, რომ ამ სანელებლებში თვითონ ვერ ვერკვევი კარგად და სრულყოფილად, ამიტომ ჩემთვის რთულია იმის თქმა, კონკრეტულად რისი შეძენა შეგიძლიათ, მაგრამ დაინტერესებული ადამიანები სათავისოს აუცილებლად იპოვიან.

15.09.14

ინდური ქსოვილების მაღაზია საბურთალოზე

საბურთალოზე, დოლიძის ქუჩაზე ინდური ქსოვილების მაღაზია გაიხსნა, სადაც დაინტერესებულ ადამიანებს ინდოეთში წარმოებული ქსოვილების შეძენა შეუძლიათ. ქსოვილების უმეტესობა აბრეშუმია, თუმცა სხვა ქსოვილების ნახვაც შეიძლება. ქსოვილების გარდა არის სხვადასხვა სახის მოქარგული ლენტები და მაქმანები. დოლიძის მაღაზიაში მომუშავე ინდოელმა ახალგაზრდამ, რომელსაც, როგორც თვითონ მითხრა, ილია ჰქვია, მომცა სავიზიტო ბარათი, სადაც სამი მაღაზიაა აღნიშნული შემდეგ მისამართებზე: 1) საბურთალო, დოლიძის №5, 2) გლდანი, ხიზანიშვილის 15, 3) სავაჭრო ცენტრი ევრაზია, 3 სართული, მაღაზია №53. ქსოვილების ფასები 8–15 ლარია. სურათებზე შეგიძლიათ დაათვალიეროთ დოლიძის ქუჩაზე მდებარე მაღაზიის ასორტიმენტი. ეს პოსტი არ არის კომერციული სარეკლამო ხასიათის და არც მაღაზიის მეპატრონეს უთხოვია ჩემთვის რეკლამირება. უბრალოდ დაინტერესებულ ადამიანებს ვაწვდი ინფორმაციას, რომელთაგანაც ხშირად ვიღებ შეკითხვებს მსგავსი ობიექტების შესახებ.

16.07.14

საქართველოში მორიგ ერთობლივ ქართულ-ინდურ ფილმს იღებენ

ინდოეთში მოგზაურობის შემდეგ, როდესაც ამ ბლოგზე წერა დავიწყე, ვერასდროს ვიფიქრებდი, რომ ბოლივუდურ ფილმში, თუნდაც ძალიან მცირე ეპიზოდური როლის შესრულება მომიწევდა, მით უმეტეს, რომ არასდროს მინატრია მსახიობობაზე, მაგრამ ცხოვრება ზოგჯერ სიურპრიზებს გთავაზობს და ამაში უკვე მრავალჯერ დავრწუმნდი. მით უმეტეს ვერ ვიფიქრებდი ამაზე გასული საუკუნის შუა 80-იან წლებში, როცა მორიგ ინდურ სასიყვარულო ისტორიაზე სოფლის კლუბში სხვა ბავშვებთან ერთად მივრბოდი, რომ სახელგანთქმული „დისკოს მოცეკვავის“ გვერდით მომიწევდა რამის გაკეთება, რომელიც თავისთვის ივლიდა კადრსგარეთ შეუმჩნევლად, როცა კამერები ჩემზე იქნებოდა მომართული და მეც გაჯგიმული ვცდილობდი რაღაც ფრაზის ინგლისურად წარმოთქმას. გადაღებებზე საკუთარ შთაბეჭდილებებს სხვა დროს გაგიზიარებთ, ამჯერად კი შემოგთავაზებთ ეკონომიკის სამინისტროს მოწოდებულ ინფორმაციას ამ ქართულ-ინდური ერთობლივი პროექტის შესახებ, რომელსაც ჩემს მიერ გადაღებულ რამდენიმე ფოტოსაც დავურთავ: (პირველ ორ სურათზე მუთჰუნ ჩაკრაბორტის უფროსი ვაჟი მიმოჰ ჩაკრაბორტი, ახალი ფილმის მთავარი გმირი. მესამე სურათზე ქართულ-ინდური გადამღები ჯგუფის წევრები).

04.05.14

ქართველი ფოტოგრაფის მიერ დანახული ვაისახი ნიუ–იორკში

ვაისახი ანუ სხვანაირად ბაისახი ახალი წლის და მოსავლის აღების დღესასწაულია, რომელიც პენჯაბში აღინიშნება. ვაისახი სიქჰებისთვის რელიგიური ფესტივალიცაა და მათ კალენდარში ერთერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი დღეა. ვაისახი აღინიშნება „ნანაკშაჰის“ მზის კალენდრის მიხედვით ვაისახის თვის პირველ დღეს, რაც გრიგორიანული კალენდრით აპრილის თვეში უწევს.

ამ დღეს ახალი წლის დადგომას ასევე აღნიშნავენ ნეპალშიც და ინდოეთის სხვა რეგიონებშიც, კერალაში, ორისაში, დასავლეთ ბენგალიაში და თამილ–ნადუში. ამ დღეს ინდოეთის ჩრდილოეთის შტატებშიც ეგებებიან, როგორც მოსავლის ფესტივალს.

ბოლო დროს მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხეებში მცხოვრები სიქჰებიც აღნიშნავენ ამ დღესასწაულს, განსაკუთრებით ბრიტანეთში, აშშ–ში და კანადაში.

ფოტოგრაფი გურამ მურადოვი, ინტერნეტ–ჟურნალ „ფოტოესეს“ მთავარი რედაქტორი, ახლახან დაბრუნდა აშშ–დან, სადაც ნიუ–იორკში ყოფნისას სწორედ სიქჰების დღესასწაულსაც დაესწრო. გთავაზობთ მისი თვალით დანახულ ვაისახის ნიუ–იორკის ქუჩებში, ქალაქში, რომელიც ჭეშმარიტად იმსახურებს მსოფლიო დედაქალაქის წოდებას და განთქმულია თავისი ტოლერანტობით სხვადასხვა ხალხების კულტურის მიმართ. ასევე გაგიზიარებთ გურამ მურადოვის შთაბეჭდილებებს მის მიერ დანახულთან დაკავშირებით:

ოქროს ტაძარი ჰარიმანდირ საჰიბი

ჰარიმანდირ საჰიბი – სიქჰების მთავარი ტაძარია, რომელიც ინდოეთის პენჯაბის შტატში, ქალაქ ამრიტსარში მდებარეობს. ოქროს ფირფიტებით მოპირკეთებულმა ამ ტაძარმა „ოქროს ტაძრის“ სახელიც შეიძინა.

ეს ტაძარი ერთერთ უძველეს და უწმინდეს ტაძრად ითვლება ინდოეთში. მისი მშენებლობა 1588 წელს დაიწყო და 1604 წელს დასრულდა. ტაძარი სიქჰების უზარმაზარი რელიგიური კომპლექსის გულში მდებარეობს. ოქროს ფირფიტების უმეტესობით, რომლებითაც არის მოპირკეთებული ტაძარი და რომელთა გამოც ისეთი შთაბეჭდილება იქმნება, თითქოს ტაძარი ოქროს მთლიანი ზოდისგანაა გამოჭრილი, პირველად ის მოაპირკეთეს 19–ე საუკუნის პირველ ნახევარში.

12.04.14

მოგზაურობა აირწინაღებით

ინდოეთზე საუბარი, ვინც მიცნობს, იცის, რომ არასდროს მომბეზრდება. არა იმიტომ, რომ ბევრი ვიცი ან ყველაფერში ვერკვევი, რაც ამ ქვეყანას ეხება, პირიქით, ალბათ იმ სურვილის გამო, რომ მინდა მეტი ვიცოდე და ბევრ რამეში ვერკვეოდე და უფრო მეტი შეხება მქონდეს, ვიდრე აქამდე მქონია. „რუსთავი–2“–ზე გასულ გადაცემაში „მოგზაურობა გიო გაბუნიასთან ერთად“ ისეთები მოვისმინე, მომინდა პასუხი გამეცა, მეყვირა, გამეჩერებინა, შემეხსენებინა, შემესწორებინა, მაგრამ, სამწუხაროდ, ჩაწერილ გადაცემას ვერაფერს დავაკლებდი.

როცა ისეთ ქვეყანაში აპირებ მოგზაურობას, როგორიც ინდოეთია, აირწინაღებით კი არ უნდა შეიარაღდე, პირველ რიგში, სურვილი უნდა გქონდეს ამ ქვეყნის ნახვის, გაცნობის, მიღების, გაზიარების, შერწყმის და გათავისუფლების. თუ ასეთი სურვილი არ გაქვს, წასვლასაც აზრი არ აქვს. არაფერი სასარგებლო, არაფერი საინტერესო მთელი გადაცემიდან, თუ არ ჩავთვლით გადაცემის ბოლოს ექსპერტად მიწვეული ჟორჟიკას მცდელობას, ცოტა სხვამხრივ ეჩვენებინა ინდოეთი და ის "მუღამი", რაც ამ ქვეყანაში გამგზავრებას აქვს.

08.04.14

საქართველოს ახალი ელჩი ჰყავს ინდოეთში

საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ხელი მოაწერა განკარგულებებს ოთხი ახალი ელჩის დანიშვნის თაობზე, მათ შორის ინდოეთშიც.

საქართველოს ახალი საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი ინდოეთში საგარეო საქმეთა სამინისტროს თანამშრომელი ლევან ნიჟარაძე გახდა.

ლევან ნიჟარაძემ ამ თანამდებობაზე ზურაბ კაჭკაჭიშვილი შეცვალა.

17.03.14

ინდური ფილმების დღეები კინოთეატრ "რუსთაველში

ინდოეთის საელჩო საქართველოში,საქართველოს კულტურის სამინისტრო და საქართველო-ინდოეთის კულტურულ ურთიერთობათა ასოციაცია "ბჰარატი" 21 დან 24 მარტის ჩათვლით კინოთეატრ "რუსთაველში"გამართავს "ბოლივუდის"100 წლისთავისადმი მიძღვნილ "ინდური ფილმების დღეებს" 4 დღის განმავლობაში ნაჩვენები იქნება ბოლო წლების საუკეთესო ჰიტები.

მსურველთა დასწრება ფილმებზე უფასოა






ფესტივალზე წარმოდგენილი ფილმები და მათი გასვლის დრო შეგიძლიათ იხილოთ ფოტოებზე ქვემოთ:

30.10.13

Goron ki na kalon ki, ჯიმი თბილისში ჩამოდი

სრულიად შემთხვევით Facebook–ზე ფოტო ვნახე, სურათზე ერთ ადამიანს კარგად ვიცნობ, მეორე კი უბრალოდ მეცნო და გავატარებდი ამ ფოტოს, რომ არა უცნაური ადგილი, თბილისის აეროპორტი, და ხელში ყვავილები... აშკარად რაღაც მოხდა, რაღაც ისეთი, რაც ყურადღებად და ჩაღრმავებად ღირდა. ქვეცნობიერმა მიკარნახა, რომ ერთერთი საინტერესო მომენტი ახლოვდებოდა ჩემს ცხოვრებაში, როგორებიც არც ისე ხშირია უბრალო მოკვდავი ადამიანის ყოველდღიურობაში. ჩემი ნაცნობის ბედნიერმა ღიმილმა და უცნობი (მეცნობას ამბავში) ადამიანის უჩვეულო ჩაცმულობამაც იმოქმედა და შემდეგ უკვე მოვლენებს მე ვეღარ ვაკონტროლებდი.

უეცრად თითქოს 30 წელი სადღაც გაქრა, ისევ პატარა ბიჭუნა გავხდი, თითქოს ბავშვობის დროინდელი სურნელებიც კი ვიგრძენი ამდენი სიგარეტისა და სხვა გამაღიზიანებლების მიუხედავად. პულსი არ გამისინჯავს, მაგრამ აშკარად არ ექვემდებარებოდა დაშოშმინებას. ვეღარ ვაკონტროლებდი თქო ტყუილად არ მითქვამს, სურათზე ბავშვობის კუმირი ვიცანი, ადამიანი, რომელიც ისეთი პოპულარული იყო საქართველოში და მაშინ მთელს საბჭოთა კავშირში, რომ იმ დროს რომ გაებედა აქ ჩამოსვლა, ალბათ დღევანდელი ზუსკინდის „პარფიუმერივით“ დაგლეჯდნენ ნაწილებად თავყანისმცემლები. თვალებს არ ვუჯერებდი, მაგრამ სურათზე თვით მითჰუნ ჩაკრაბორტი იყო.

20.09.13

ბოლივუდის ექო გრიბოედოვის თეატრში

ზუსტ მიზეზს ვერ გეტყვით, რატომ და რისთვის, მაგრამ 18 სექტემბერს გრიბოედოვის სახელობის რუსულ დრამატულ თეატრში ინდური ცეკვისა და სიმღერის კონცერტი გაიმართა. ეს ალბათ პირველი შემთხვევა იყო საქართველოს ისტორიაში, ყოველ შემთხვევაში, ფერადი და არა შავთეთრი ტელევიზორების არსებობის ისტორიაში, როცა საქართველოში ინდური და რა თქმა უნდა ბოლივუდური სიმღერებისა და ცეკვების პროფესიონალი შემსრულებლები ჩამოვიდნენ.

გადმოცემების მიხედვით, თბილისში თვით რაჯ კაპურიც კი ყოფილა ჩამოსული თავის დროზე, როცა საბჭოთა კავშირში მგონი მისი ფილმების გარდა მხოლოდ „გიორგი სააკაძეს“ და „ბაში აჩუკს“ აჩვენებდნენ, მაგრამ რამე წარმოდგენა გამართა თუ არა ინდური კინოს ლეგენდამ თბილისში, ისტორია ამაზე არაფერს ამბობს.

18 სექტემბერს კი ქართველი მაყურებლისა და თბილისში მცხოვრები ინდოელების წინაშე თეატრის არც თუ ისე დიდ დარბაზში ბოლივუდური პერფომანსის ახალგაზრდა შემსრულებლების ჯგუფი SUGAR N' SPICE და ასევე ახალგაზრდა ორი მომღერალი წარსდგა. დარბაზის ზომაზე ყურადღება იმის გამო გავამახვილე, რომ კონცერტის გაცილებით მეტ სივრცეში და თავისუფალი დასწრების პირობებში ჩატარებისას მაყურებელთა რაოდენობა, დარწმუნებული ვარ, რამდენიმე ათასს მიაღწევდა.

12.08.13

ნახევარი საუკუნის განმავლობაში ინდოეთში 200–მდე ენა გაქრა

ბოლო 50 წლის განმავლობაში ინდოეთში 200–მდე ენა გაქრა, – აცხადებენ ინდოეთის ეროვნული ლინგვისტური კვლევის ავტორები. როგორც მათ ანგარიშშია ნათქვამი, ამ დროისთვის ინდოელები 800–მდე ენასა და კილოზე საუბრობენ.

ათეულობით კილოს გაქრობის მიზეზებად სახელდება ენების მატარებელთა იზოლირებული ჯგუფების მიგრაცია ქალაქებში, მომთაბარეების დამკვიდრება საცხოვრებლად ერთ ადგილზე, ენის ოფიციალური სტატუსის არარსებობა და უფრო გავრცელებული და „პრესტიჟული“ ენების ათვისება.


გამქრალი ენების და კილოების უმეტესობა გავრცელებული იყო ცენტრალურ უნდიეთში, რომელთაც ჩრდილოეთიდან კონკურენციას უწევდნენ ინდოარიული ენები, სამხრეთიდან კი დრავიდული ენები.